5 παρανοήσεις σχετικά με την Εξέλιξη!

 1) Είναι απλώς μια θεωρία

Αντιθέτως από το πως ορίζεται στην καθομιλουμένη, στην επιστήμη με τον όρο θεωρία εννοείται μία ολοκληρωμενη και καλώς υποστηριζόμενη ερμηνεία γεγονότων.

Οι θεωρίες εξηγούν τον λόγο για τον οποίο κάτι συμβαίνει και στηρίζονται σε ενδείξεις (πχ ατομική θεωρία).

Οι νόμοι προβλέπουν τι θα συμβεί και στηρίζονται επίσης σε ενδείξεις (πχ Νόμοι κίνησης του Νεύτωνα)

Η εξέλιξη - η παρατήρηση δηλαδή ότι όλοι οι οργανισμοί μεταβάλλονται στον χρόνο - στηρίζεται σε μία επιστημονική θεωρία.
 Η επικρατούσα θεωρία είναι η Φυσική Επιλογή.

Οι "ικανότεροι" οργανισμοί είναι αυτοί που
θα μεταβιβάσουν τα γονίδιά τους στις επόμενες γενιές.

2) Επικράτηση του ικανότερου

Οι πληθυσμοί τείνουν να παραμένουν σταθεροί.

Οι οργανισμοί παράγουν περισσότερους απογόνους από όσους μπορούν να μεγαλώσουν.

Οι προσφερόμενοι πόροι δεν είναι απεριόριστοι

Συνεπώς δεν θα μπορέσουν να επιβιώσουν όλα τα άτομα ώστε να αναπαραχθούν.

Τα άτομα ενός πληθυσμού διαφέρουν μεταξύ τους και πολλά από τα διαφορετικά χαρακτηριστικά τους, είναι κληρονομήσιμα.

Συνεπώς υπάρχει διαφορά στην ικανότητα επιβίωσης και αναπαραγωγής. Οι διαφορές αυτές μεταβάλλουν τους πληθυσμούς.  

 3) Ο άνθρωπος κατάγεται από τον χιμπατζή

Όλοι οι οργανισμοί έχουν κοινή καταγωγή. 

Τα διαφορετικά είδη είναι μοναδικοί πληθυσμοί αλλά "μοιράζονται" κοινά χαρακτηριστικά με άλλα είδη.

Ο άνθρωπος έχει κοινό πάνω από το 90% του γενετικού υλικού του με τα άλλα πρωτεύοντα.

(Κατάγεται ο άνθρωπος από τον πίθηκο;) και (Homo sapiens ή Pan sapiens ;)

 4) Η εξέλιξη δεν μπορεί να αποδειχθεί

Η επιστήμη λειτουργεί όπως οι ντετέκτιβ.

Με την χρήση ενδείξεων οι ερευνητές ψάχνουν για στοιχεία που θα επιβεβαιώσουν ή θα απορρίψουν έναν ισχυρισμό.

Που βρίσκονται όμως οι ενδείξεις που υποστηρίζουν την εξέλιξη ;

Ενδείξεις

Βιοχημεία και μοριακή βιολογία

Απολιθώματα

Συγκριτική ανατομία και φυσιολογία

Προσομοιώσεις Η/Υ.

Πειράματα

Αναπτυξιακή βιολογία

Βιογεωγραφία.

Δημοσιεύσεις : Προτού μια εργασία δημοσιευτεί, οι συγγραφείς στέλνουν το έργο τους σε άλλους επιστήμονες για να την ελέγξουν. Συχνά αυτό οδηγεί σε απόρριψη του έργου καθώς δεν υπάρχουν πάντα αρκετές ενδείξεις να υποστηρίξουν τους ισχυρισμούς των συγγραφέων.
Λιγότερο από το 7% των εργασιών δημοσιεύονται. 

5) Ο Δαρβίνος ήταν λάθος

Ο Δαρβίνος (και ο Wallace) ζούσε σε άλλη εποχή. Στήριξε την θεωρία της φυσικής επιλογής πάνω σε παρατηρήσεις που έκανε σε σπίνους στα νησιά Galapaos, καθώς και σε άλλα είδη.

Τα γονίδια τότε ήταν άγνωστα. 

Τα κύτταρα είχαν απλώς παρατηρηθεί τότε.

Οι μηχανισμοί που όρισε ο Δαρβίνος ενοποιούν ολόκληρη την επιστήμη της βιολογίας.

Σήμερα, η εξέλιξη ορίζεται ως η αλλαγή στην συχνότητα των αλληλομόρφων στο πέρασμα του χρόνου.






Τα ερωτήματα δεν έχουν απαντηθεί όλα.

Η εξέλιξη δεν εξηγεί τι είναι αυτό που ξεκίνησε την ζωή ( το κάνουν όμως άλλες επιστήμες), παρά μόνο πως διατηρείται, προσαρμόζεται και αλλάζει. 

Fight the Mammals!

Πως δουλεύει η εξέλιξη ;

Η ακριβής απάντηση στην ερώτηση, δίνεται στο παρακάτω -περίπου 10λεπτο- βιντεάκι. Έχει και Ελληνικούς υπότιτλους να επιλέξετε.

brainpickings.org 

Το χαμένο ζεύγος χρωμοσωμάτων

Όπως έχουμε δει στο παρελθόν, η σχέση του ανθρώπου με τους άλλους μεγάλους πιθήκους, είναι εξαιρετικά δύσκολο να αμφισβητηθεί και όταν γίνεται, δεν μπορεί να στηριχθεί σε δεδομένα, αλλά σε προσωπικές αντιλήψεις των αμφισβητιών. Οι ομοιότητες, ανατομικές, φυσιολογικές, γονιδιακές είναι εντυπωσιακές. Ίσως όμως πιο εντυπωσιακή είναι η διαφορά που υπάρχει στον αριθμό των χρωμοσωμάτων (ή χρωματοσωμάτων). Υπάρχει όμως όντως διαφορά;

Τα χρωμοσώματα αποτελούν συγκεκριμένες δομές του γενετικού υλικού και βρίσκονται σε κάθε σωματικό κύτταρο ενός οργανισμού, σε ζεύγη. Το ένα είναι πατρικής προέλευσης και το άλλο μητρικής και περιέχουν τα γονίδια, την κωδικοποιημένη πληροφορία δηλαδή, της ύπαρξης. Αποτελούνται από δύο χρωματίδες που ενώνονται μεταξύ με το κεντρομερίδιο, προσδίδοντας στο χρωμόσωμα το χαρακτηριστικό σχήμα, σαν Χ. Στα άκρα των χρωματίδων, συναντάμε τα τελομερή. Μια πολύ πετυχημένη αναλογία για τα τελομερή είναι πως τα τελομερή είναι για την χρωματίδη, ότι το πλαστικό στην άκρη των κορδονιών για τα κορδόνια των παπουτσιών.

Τα τελομερή έχουν ως ρόλο την προστασία των χρωμοσωμάτων από την αποδόμηση και την ένωση με άλλα χρωμοσώματα. Επειδή δεν είναι εύκολη η αντιγραφή τους κατά τον κυτταρικό κύκλο, μετά το πέρας κάθε ενός, τα τελομερή "κονταίνουν" και μεταξύ άλλων, πιθανολογείται πως αυτό είναι το αίτιο της γήρανσης. Ούτε όμως και  προστασία από την συνένωση έχει 100% επιτυχία.

Ας δούμε τώρα τον αριθμό των χρωμοσωμάτων στα διάφορα γένη των πρωτευόντων. Ο άνθρωπος έχει σε κάθε σωματικό κύτταρο 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων - 22 αυτοσωμικά και ένα ζεύγος φυλετικών, τα γνωστά Χ και Υ που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το φύλο. Οι χιμπατζήδες και οι γορίλες,  οι πιο στενοί συγγενείς του ανθρώπου, έχουν 24 ζεύγη. Τι απέγινε το χρωμόσωμα που λείπει; Χάθηκε;

Η αλήθεια είναι πως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει. Αυτό που συνέβη στην πραγματικότητα, ήταν η ένωση δύο χρωμοσωμάτων μεταξύ τους. Πιο συγκεκριμένα, το "διπλό" ανθρώπινο χρωμόσωμα, είναι το χρωμόσωμα 2, όπως ορίζεται η αρίθμηση από τον καρυότυπο.Τα τελομερή όπως είδαμε, βρίσκονται στα άκρα των χρωμοσωμάτων. Στο ανθρώπινο χρωμόσωμα 2 τελομερή υπάρχουν τόσο στα άκρα όσο και στο εσωτερικό, γεγονός που αποδεικνύει την ένωση.

Η ένωση χρωμοσωμάτων δεν είναι κάτι εξαιρετικά σπάνιο. Είναι εντυπωσιακό πως τα φέρει ένας αρκετά μεγάλος αριθμός υγειών ενηλίκων χωρίς προβλήματα. Αν ο άνθρωπος και οι άλλοι πίθηκοι είχαν κοινό πρόγονο, θα ήταν λογικό η ένωση των χρωμοσωμάτων να είχε συμβεί στους προγόνους. Οι τεχνικές ανάγνωσης του γονιδιώματος που αναπτύχθηκαν τα τελευταία χρόνια βοήθησαν στον έλεγχο αυτής της υπόθεσης. Βρέθηκε πως στο ανθρώπινο χρωμόσωμα 2, υπάρχουν τα σημάδια που δείχνουν πως συνέβη η ένωση, με την ύπαρξη των τελομερών στο μέσον του χρωμοσώματος. Το 2005 ελέγχθηκε η υπόθεση ξανά όταν μια ομάδα επιστημόνων ολοκλήρωσε την χαρτογράφηση του γονιδιώματος των χιμπατζήδων και ήταν πια εύκολο να γίνει λεπτομερής σύγκριση με το ανθρώπινο γονιδίωμα. Επετεύχθη έτσι η ταύτιση του χρωμοσώματος 2 του ανθρώπου με 2 ξεχωριστά χρωμοσώματα του χιμπατζή.

Στο discovermagazine.com υπάρχει αναλυτικά η διαδικασία δημιουργίας του χρωμοσώματος 2, ενώ στο παρακάτω βίντεο, ο Ken Miller το αναλύσει μέσα σε λίγα λεπτά.

Κατάγεται ο άνθρωπος από τον πίθηκο;

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα άρθρο που έδειχνε τα αποτελέσματα μιας έρευνας στις ΗΠΑ, σχετικά με βασικές επιστημονικές γνώσεις στην κοινωνία. Πάνω από το 25% δεν γνωρίζει ότι η Γη γυρίζει γύρω από τον ήλιο,  ενώ το 52% αγνοεί (σύμφωνα με το άρθρο) ότι ο άνθρωπος κατάγεται από τον πίθηκο. Όσο αφορά την καταγωγή του ανθρώπου όμως, είναι όντως έτσι τα πράγματα; 

Η απάντηση που δινόταν μέχρι τώρα (και ήταν σωστή) ήταν πως ο άνθρωπος δεν κατάγεται από τον πίθηκο, αλλά έχει κοινή καταγωγή από τους πιθήκους. Αυτό που συνήθως δεν συμπεριλαμβανόταν (στην κατά τα άλλα σωστή απάντηση) γιατί άνηκε στα ευκόλως ενοούμενα, ήταν ο επιθετικός προσδιορισμός "σύγχρονοι" στο "πίθηκοι". Δηλαδή ο άνθρωπος δεν κατάγεται (προφανώς) από τους σύγχρονους πιθήκους, αλλά έχει κοινό πρόγονο μαζί τους.

Ας δούμε λίγο όμως, τι εννοούμε πραγματικά λέγοντας πίθηκος. Με τον όρο "πίθηκος" εννοούμε εκείνη την ομάδα των πρωτευόντων που μοιράζονται χοντρικά τα παρακάτω χαρακτηριστικά: απουσία ουράς, πλατιά νύχια , αντιτακτό αντίχειρα, χέρια κατάλληλα για λαβές και για τα αρσενικά, πέος που κρέμεται ελεύθερο αντί να προσαρτάται στην κοιλιά.

Η διαφοροποίηση των πρωτευόντων που ακολουθώ προσωπικά είναι αυτή μεταξύ πιθήκων και μαϊμούδων. Μία άλλη παραδείγματος χάριν, συμπεριλαμβάνει και τις μαϊμούδες στους πιθήκους, τους οποίους χωρίζει σε μικρούς και μεγάλους. Είναι θέμα ορισμού αυτό.

Οι σύγχρονοι πίθηκοι χωρίζονται σε πέντε γένη, ενώ αν θέλαμε να είμαστε πιο σωστοί θα τους κατατάσσαμε σε 4, ενώ μερικοί πιο πρωτοπόροι κάνουν κατάταξη σε 3 γένη. 

Τα πέντε γένη είναι το γένος Pongo (Ουραγκοτάγκοι), το γένος Gorilla (Γορίλες), το γένος Hylobates (Γίββωνες), το γένος Pan (Χιμπατζήδες) και φυσικά το γένος Homo (Άνθρωποι). Η αλήθεια είναι πως Pan και Homo απέχουν τόσο λίγο γενετικά που κανονικά θα έπρεπε να συγκαταλέγονται στο ίδιο γένος (το Homo, καθώς ιστορικά αυτό περιγράφηκε πρώτο). Οι πιο πρωτοπόροι στο γένος Homo τοποθετούν και τους γορίλες. 

Pongo

Gorilla

Pan

Homo

Hylobates

Είναι προφανές λοιπόν, ότι ο πίθηκος δεν είναι κάποιο συγκεκριμένο ζώο. Μπορεί να είναι οποιοδήποτε από τα πέντε. Δηλαδή ενώ ο χιμπατζής είναι πίθηκος, με τον όρο πίθηκος δεν εννοούμε απαραιτήτως τον χιμπατζή ή τον γορίλα κλπ. Επίσης δεν έχουν νόημα αναφορές όπως "ο κοινός πρόγονος ανθρώπου και πιθήκου" γιατί είναι λάθος. Αντιθέτως "ο κοινός πρόγονος ανθρώπου και γορίλα (ή οποιοσδήποτε συνδυασμός των πέντε γενών)" είναι οι μόνες που έχουν βάση.

Ο άνθρωπος δεν κατάγεται από κανέναν σύγχρονο πίθηκο. Κατάγεται όμως από πίθηκο; Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση είναι ναι. Στην wikipedia παραδείγματος χάριν βρίσκουμε μια αρκετά λεπτομερή ανάλυση των προγόνων του ανθρώπου.  Ένας εξ' αυτών είναι ο Αρδιπίθηκος που έζησε πριν από 4.5 εκατομμύρια χρόνια. Δεν είναι πίθηκος αυτός; Ο Αυστραλοπίθηκος δεν είναι πίθηκος; Ακόμα και μέλη του γένους Homo (αφού έχουμε ξεκαθαρίσει ότι και ο Homo sapiens συγκαταλέγεται στους πιθήκους) όπως ο Homo habilis ή Homo ergaster δεν ήταν πίθηκοι; Ήταν. Και αυτός ήταν ο λόγος που απάντηση στην ερώτηση αν ο άνθρωπος κατάγεται από πιθήκους είναι καταφατική. Απλώς κατάγεται από εξαφανισμένους πια πιθήκους.

Εν κατακλείδι, ο άνθρωπος όντως δεν κατάγεται από κανέναν από τους σύγχρονους πιθήκους. Με όλους έχει κοινό πρόγονο, με κάποιους έχει στενότερο κοινό πρόγονο από άλλους και δεν είναι κακό να θεωρούμε ότι τουλάχιστον με τους χιμπατζήδες ανήκουμε ΚΑΙ στο ίδιο γένος (κάτι που αποδεικνύεται). 

Επίλυση γρίφων : Ένα διασκεδαστικό παιχνίδι και για τους χιμπατζήδες!

Όσο αυξάνονται οι μελέτες συμπεριφοράς πρωτευόντων και άλλων θηλαστικών τόσο φαίνεται πως μειώνονται οι δραστηριότητες που, μέχρι τώρα, θεωρούνταν αποκλειστικώς ανθρώπινες. Η επικοινωνία μεταξύ ατόμων του ίδιου είδους όπως τα δελφίνια, η χρήση εργαλείων από διάφορα ζώα (όχι μόνο θηλαστικά), κοινωνικές εκφάνσεις όπως αντίληψη του θανάτου - πένθος και εμπόριο από χιμπατζήδες, παρατηρούνται σε όλο και περισσότερα ζώα.

Γνωρίζουμε πως το παιχνίδι είναι ίδιον πολλών ζώων, κυρίως όταν είναι νεαρά σε ηλικία. Όμως η επίλυση γρίφων μόνο και μόνο για την πρόκληση της επίλυσης θεωρούσαμε πως ήταν ανθρώπινο χαρακτηριστικό. Σε ένα πρόσφατο πείραμα που διεξήχθη από βιολόγους της Zoological Society of London, παρατηρήθηκε πως οι χιμπατζήδες μπαίνουν στην διαδικασία επίλυσης γρίφων, ακόμα και χωρίς ανταμοιβή. Οι ερευνητές έβαλαν δύο θηλυκούς και τέσσερις αρσενικούς χιμπατζήδες να χρησιμοποιήσουν μία κατασκευή, στην οποία τοποθετώντας ράβδους σε κατάλληλες θέσεις, μπορούσαν να αλλάζουν την κατεύθυνση αντικειμένων ή φιστικιών που έπεφταν από την κορυφή και να τα οδηγήσουν σε μια προσβάσιμη υποδοχή.

"Παρατηρήσαμε  πως οι χιμπατζήδες ολοκλήρωναν το puzzle ανεξαρτήτως αν υπήρχε η ανταμοιβή τροφής", δήλωσε η Fay Clark, ερευνήτρια της Zoological Society. "Αυτό δείχνει πως έχουν παρόμοια συναισθήματα ικανοποίησης με τον άνθρωπο, που συχνά ασχολείται με παιχνίδια νοημοσύνης μόνο και μόνο για την επίλυσή τους."

Ολοκληρώθηκε η χαρτογράφηση του γονιδιώματος των Bonobo!

Ολοκληρώθηκε η χαρτογράφηση του γονιδιώματος των Bonobo (Pan paniscus), ενός από τα δύο είδη χιμπατζήδων (το άλλο είναι ο κοινός χιμπατζής - Pan troglodytes), ένα έργο στο οποίο συμμετείχαν επιστήμονες από όλο τον κόσμο και διοργανώθηκε από το Ινστιτουτο Max Planck για την εξελικτική ανθρωπολογία. Οι χιμπατζήδες γενικά είναι οι πιο κοντινοί συγγενείς του ανθρώπου ( σε βαθμό που μπορεί να τεθεί το θέμα αν ανήκουμε στο ίδιο ή σε άλλο γένος ). Οι Bonobo συγκεκριμένα είναι γνωστοί για την ειρηνική, παιχνιδιάρικη και σεξουαλική τους συμπεριφορά που έρχεται σε αντίθεση με την πιο επιθετική συμπεριφορά των κοινών χιμπατζήδων.

Η μελέτη του γονιδιώματος θα βοηθήσει στην κατανόηση της συμπεριφοράς τους, καθώς και θα αναδείξει με ακρίβεια την εξελικτική σχέση μεταξύ των μεγάλων πιθήκων. Η μελέτη έγινε σε έναν θηλυκό Bonobo του ζωολογικού κήπου της Λειψίας. Η σύγκριση των γονιδιωμάτων δείχνει πως τα δύο είδη χιμπατζήδων είναι όμοια μεταξύ τους κατά 99.6% και όμοια με το γονιδίωμα του ανθρώπου κατά 98.7% περίπου, με τους Bonobo να είναι πιο κοντά με τον άνθρωπο σε σχέση με τον κοινό χιμπατζή.

Για περισσότερες πληροφορίες : Bonobo genome completed (Max Planck Institut)

The meaning of life...

Εξέλιξη

xkcd.com

Ανακάλυψη νέου γονιδίου, μοναδικό στον άνθρωπο!

Ανακαλύφθηκε ένα νέο γονίδιο στον άνθρωπο, το οποίο δεν υπάρχει στους άλλους πιθήκους και αναμένεται να διαφωτίσει περισσότερο την μελέτη για την ανθρώπινη εξέλιξη.

Πως η εξέλιξη οδήγησε ένας είδος κούκου να εμφανίζεται με δύο μορφές!

Στον κόσμο των πτηνών οι κούκοι δεν είναι ιδιαιτέρως δημοφιλείς. Πιθανώς αυτό να οφείλεται στο ότι αφήνουν τα αυγά τους σε φωλιές άλλων πτηνών, ώστε να αναλαμβάνουν άλλα είδη την ανατροφή των νεοσσών τους εις βάρος των δικών τους νεοσσών. Τέτοια γεγονότα πυροδοτούν εξελικτικές διαδικασίες, γνωστές ήδη στους ερευνητές, κατά τις οποίες τα αυγά των κούκων μοιάζουν όλο και περισσότερο με τα αυγά των ξενιστών τους, και οι ξενιστές βελτιώνονται στο να αναγνωρίζουν τις διαφορές των ξένων αυγών.

Πρόσφατα παρατηρήθηκε μία ακόμα "εξελικτική κούρσα εξοπλισμών" μεταξύ κούκων και ξενιστών, που οδήγησε στον εξελικτικό σχηματισμό δύο διαφορετικών μορφών ενός είδους θηλυκού κούκου.

Ένα πτηνό του γένους Acrocephalus (Reed warbler) συχνά πέφτει θύμα του κοινού κούκου, όμως δεν κάθεται με σταυρωμένα τα χέρια. Αντιμάχονται θηλυκούς κούκους που περιφέρονται κοντά στις φωλιές τους, διώχνοντάς τες μακρυά. Για να το αντιμετωπίσουν αυτό, κάποιοι θηλυκοί κούκου έχουν εξελιχθεί να μοιάζουν με το επιθετικό πτηνό sparrowhawk, που τρομάζει τα Reed warblers και αποτρέπει τις επιθέσεις τους. Όταν όμως αρχίζουν τα warblers να παρατηρούν πως αντιμετωπίζουν οι γείτονές τους τα "sparrowhawk", θα καταφέρουν να τα αναγνωρίζουν και να τα αντιμετωπίζουν.

Η κοινωνική εκμάθηση αυτή, βοηθά τα warblers να μάχονται μια απειλή, αφήνει όμως ένα κενό χώρο δράσης σε μια διαφορετική μορφή κούκου, τον ερυθροκαφέ κούκο. Σε μια νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Science, οι ερευνητές βρήκαν πως η ύπαρξη 2 μορφών κούκου, προσδίδει εξελικτικό πλεονέκτημα και στις 2. Όταν επικρατεί η μία μορφή, τα πτηνά ξενιστές μαθαίνουν να την αντιμετωπίζουν, δίνοντας έτσι την δυνατότητα στην άλλη μορφή να επικρατήσει με την σειρά της.

discovermagazine.com

 

Μπορεί η εξέλιξη να εξηγήσει το φαινόμενο placebo ;

Αυτό φαίνεται πως συμβαίνει σύμφωνα με τα αποτέλεσματα ενός πειραματικού υπολογιστικού μοντέλου. Μάλιστα, το ανοσοποιητικό σύστημα δουλεύει φαίνεται πως δουλεύει με "διακόπτη" και λειτουργεί αναλόγως των συνθηκών.

Η ιδέα αυτή διατυπώθηκε από τον Nicholas Humphrey πριν από περίπου 10 χρόνια, όμως τώρα έχουν βρεθεί ενδείξεις που ενισχύουν αυτή την άποψη.

Η εφαρμογή του φαινομένου placebo έχει παρατηρηθεί και σε άλλα μέλη του ζωικού βασιλείου. Ο Peter Trimmer, βιολόγος του πανεπιστημίου του Bristol αναφέρει τον διαφορετικό τρόπο αντίδρασης ενός είδους χάμστερ ενάντια στις λοιμώξεις, αναλόγως της εποχής του έτους.

Η ανοσολογική απάντηση του οργανισμού έναντι μιας λοίμωξης, είναι ιδιαιτέρως ενεργοβόρα διαδικασία. Αν η λοίμωξη δεν θέτει σε κίνδυνο την ζωή του οργανισμού άμεσα, τότε μπορεί να επιλεγεί το πότε θα αντιμετωπιστεί, ώστε οι συνθήκες να είναι ευνοϊκές.

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στο newscientist.com με περισσότερες λεπτομέρειες. 

Η πιο πρόσφατη συνέντευξη του Richard Dawkins

Richard Dawkins

Ο Richard Dawkins έδωσε μία συνέντευξη στο περιοδικό "Playboy". Η συζήτηση επικεντρώθηκε σε θέματα αθεΐας και , φυσικά, εξέλιξης. Αυτό το δεύτερο μέρος θα παρουσιασθεί εδώ, ενώ ολόκληρη η συνέντευξη μπορεί να βρεθεί σε αυτή την σελίδα.

PLAYBOY: Ας πάμε στην Εξέλιξη τώρα, την οποία πολλοί παρερμηνεύουν, πιστεύοντας πως καταγόμαστε από τους πιθήκους.

DAWKINS: Είμαστε πίθηκοι. Καταγόμαστε από εξαφανισμένα  ζωικά  είδη που θα τα είχαμε κατατάξει κι αυτά στους πιθήκους. Δεν καταγόμαστε από τους σύγχρονους χιμπατζήδες, τους bonobo ή τους γορίλες. Κι αυτά τα είδη εξελίσσονται ακριβώς για το ίδιο χρονικό διάστημα με εμάς.

Το τίμημα της όρθιας στάσης

Μπορεί η όρθια στάση μας να ήταν η αιτία που καταφέραμε κι αναπτύξαμε ένα μεγάλο και ευφυή εγκέφαλο, όμως ο εγκέφαλος αυτός σπάνια σκέφτεται τι μπορεί να πήγε "λάθος"* σ’ όλη την εξελικτική διαδικασία.

Τι θα κατερριπτε την εξέλιξη;

Ο Jerry A. Coyne είναι καθηγητής Οικολογίας και Εξέλιξης στο πανεπιστήμιο του Chicago. Είναι , μεταξύ άλλων, ο συγγραφέας του επιτυχημένου βιβλίου "Why evolution is true". Σ' ένα από τα τελευταία άρθρα τους στο blog του, πραγματεύεται το θέμα του τι θα μπορούσε να καταρρίψει την εξέλιξη.

Νέο πείραμα από τον ESA ενισχύει τη θεωρία της «πανσπερμίας»

Ενισχύονται οι θεωρίες ότι η ζωή προέρχεται από το διάστημα σύμφωνα με τα αποτελέσματα μίας νέας έρευνας που πραγματοποιήθηκε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA).

Γιατί δυσκολευόμαστε να δεχθούμε την επιστήμη;

Η μελέτη του εγκεφάλου μπορεί να μας βοηθήσει  να αντιληφθούμε τον λόγο ύπαρξης των μη επιστημονικών μας πιστεύω.

του Jonah Lehrer

Πριν λίγες μέρες η Gallup ανακοίνωσε τα αποτελέσματα της πιο πρόσφατης έρευνας σχετικά με τους Αμερικανούς και την εξέλιξη. Ήταν ένα πλήγμα για τους καθηγητές γυμνασίου. Το 46% των ενηλίκων απήντησαν πως "ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο με τη σημερινή τους μορφή μέσα στα τελευταία 10.000 χρόνια" και μόλις το 15% συμφώνησε με τη δήλωση ότι οι άνθρωποι εξελίχθησαν  χωρίς την καθοδήγηση μιας θεϊκής δύναμης.

 

46% πιστεύουν στον δημιουργισμό, στης ΗΠΑ.

Τα τελευταία 30 χρόνια διενεργείται κάθε έτος περίπου, ένα δημοψήφισμα στις ΗΠΑ σχετικά με τις απόψεις για την προέλευση του ανθρώπου. Η επικρατούσα άποψη στην κοινωνία των ΗΠΑ είναι ο δημιουργισμός, καθώς 46% των Αμερικανών τον δέχονται. Το ποσοστό όμως αυτό παραμένει σταθερό τα τελευταία 30 χρόνια καθώς είναι πολύ κοντά στον μέσο όρο του 45% που προκύπτει από όλες τις δημοσκοπήσεις.

Επικονίαση : μια πανάρχαια υπόθεση

Η αρχαιότερη απόδειξη της επικονίασης βρέθηκε παγιδευμένη μέσα σε κεχριμπάρι. Κόκκοι γύρης, πιθανότατα από δέντρο gingko, βρέθηκαν σε έντομα που παγιδεύτηκαν κατά αυτόν τον τρόπο.

Τα έντομα επισκέφτηκαν τα δέντρα με σκοπό να τραφούν και "μάζεψαν" γύρη από αυτά, με την επιφάνεια του σώματός τους. Με τομογραφικές τεχνικές, επετεύχθη τρισδιάστατη αναπαράσταση των εντόμων και εντοπίστηκαν ειδικές δομές (σαν τρίχες) που ως ρόλο έχουν αυτή την "συλλογή" της γύρης.

Ανθοφόρα φυτά εμφανίστηκαν στον πλανήτη περίπου 130 εκατομμύρια χρόνια πριν, σχετικά πρόσφατα δηλαδή. Από τότε έχει αναπτυχθεί μία σχέση ανταλλαγής παροχών με τα έντομα. Τα φυτά τους προσφέρουν τροφή και τα έντομα βοηθούν στην αναπαραγωγή τους, μεταφέροντας γύρη από το ένα άνθος στο άλλο.

Πρόκειται για ένα εξαιρετικό παράδειγμα συνεξέλιξης. Με τον όρο αυτόν περιγράφεται η ταυτόχρονη εξέλιξη μη συγγενών οργανισμών λόγω ανάπτυξης ιδιαίτερου δεσμού μεταξύ τους.

Περισσότερες πληροφορίες μπορούν να βρεθούν εδώ.

«Η Δίκη των Πιθήκων», επιστήμη vs. θρησκεία

Πριν 87 χρόνια, στο Ντέιτον του Τένεσι, ένας νεαρός δάσκαλος με το όνομα Τζον Σκόουπς συνελήφθη από τις αρχές και οδηγήθηκε στο δικαστήριο. Η κατηγορία ήταν απόρροια της αντιδραστικής και σκοταδιστικής εποχής που διένυε τότε η Αμερική. Ο Σκόουπς δίδαξε στους μαθητές του τη θεωρία του Δαρβίνου και γι' αυτό οδηγήθηκε σε δίκη, η οποία ονομάστηκε «Δίκη των πιθήκων» και έμεινε στην ιστορία των ΗΠΑ ως μία από τις σημαντικότερες δικαστικές διαμάχες.